۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
Na ki ni veika kecega e sega ni laurai sa tu vei Koya; e sega ni dua e kila, o Koya ga. E kila na ka e tu e vanua kei na wasawasa. E sega ni dua na draunikau e lutu ka sega ni kila o Koya. E sega ni dua na sorenikau e tiko ena butobuto kei vuravura, se dua na ka suasua se mamaca, e sega ni volai ena iVola dina (Lauh Mahfuzh).
مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ
mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).
Na leqa kece e yaco e vuravura ka yacovi iko, na ka kece e sa volai tu ena iVola (Lauh Mahfuzh) ni bera ni Keimami vakayacora me yaco. E dina sara, oqo e rawarawa vei Allah.
فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ
fī lauḥim maḥfūẓ(in).
ka sa (maroroi) tu ena dua na (vanua) maroroi (Lauh Mahfuzh).