۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
अनि (याद गर), जब इब्राहीमलाई उनका पालनकर्ताले केही वाक्यहरूद्वारा परीक्षा लिए, अनि उनले ती कुराहरू पूर्ण रूपमा पूरा गरे। अल्लाहले भने, "साँच्चै, मैले तिमीलाई सम्पूर्ण मानवजातिको नेता बनाएको छु।" उनले (इब्राहीमले) भने, "र मेरा सन्तान र नातिनातिनाहरूबाट पनि?" अल्लाह भन्नुहुन्छ, "(साँचो, तर) मेरो वाचा अत्याचारीहरूमा लागू हुँदैन।"
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
अनि तिनीहरूका नबीले तिनीहरूलाई भने, “निश्चय नै, अल्लाहले तालूतलाई तिमीहरूको राजा नियुक्त गर्नुभएको छ।” तिनीहरूले जवाफ दिए, “तालूतले हामीमाथि राज्य कसरी प्राप्त गर्यो, जबकि हामी उनीभन्दा राज्यको बढी हकदार थियौं र उनलाई धेरै सम्पत्ति पनि दिइएको थिएन?” (नबीले) जवाफ दिए, “अल्लाहले उनलाई तिमीहरूको लागि (राजा हुनको लागि) छान्नुभएको छ र तिमीहरूलाई उच्च ज्ञान र शारीरिक क्षमता प्रदान गर्नुभएको छ।” अल्लाहले जसलाई चाहन्छन् आफ्नो राज्य प्रदान गर्नुहुन्छ, र अल्लाह सर्वव्यापी र सर्वज्ञ छ।
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
र यदि हामी कुनै देशलाई नष्ट गर्न चाहन्छौं भने, हामी त्यस देशमा विलासी जीवन बिताउने मानिसहरूलाई (अल्लाहको आज्ञा पालन गर्न) आदेश दिन्छौं, तर यदि तिनीहरूले त्यो (देश) मा अवज्ञा गरे भने, तिनीहरूमाथि (हाम्रो दण्ड) शब्दहरू लागू हुनेछन्, तब हामी (त्यो देश) लाई पूर्ण रूपमा नष्ट गर्नेछौं।
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
अनि, यदि तिमीहरूले तिमीहरू जस्ता मानिसहरूको आज्ञापालन गर्यौ भने, तिमीहरू निश्चित रूपमा घाटामा पर्नेछौ।
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
त्यसैले यदि तिनीहरूले (तपाईंको चुनौतीको) जवाफ दिएनन् भने, जान्नुहोस् कि तिनीहरू केवल आफ्नो इच्छाको पछि लागिरहेका छन्। र अल्लाहबाट अलिकति पनि मार्गदर्शन नपाएर आफ्नो इच्छाको पछि लाग्ने व्यक्ति भन्दा बढी पथभ्रष्ट को हुन सक्छ? निस्सन्देह, अल्लाहले अत्याचारीहरूलाई मार्गदर्शन गर्दैन।