۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ar (disạ dohoe me), tin re Abraham do ać ren Probhu hotet́e thoṛagan kại teye biḍạu ledea, unre uni do ona ko purạte purạu keda. Uni (Allah) doe menkeda, “Sạrige iń do am joto manwa koren netań benao akada.” Uni (Ibrahim) doe menkeda, “Ar (ho) ińren gidrạ ar naeke ko khon hõ?” Allah doe meneda, "(Sạri ge, menkhan) Ińaḱ katha do kại hoṛko lạgit́ do baṅ lạguḱa."
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Ar onkoren nạbi doe menkeda, “Sạrige Allah do Talut aperen rajae benao akada.” Onko doko ror ruarkeda : Talut do cet lekate abo cetanre raje hatao keda, tinre abo do uni khon rajrebon b^ri^tgea, ar uni do adi dhon do bae emlena ? (Nabi) doe roṛ ruạṛ keda, "Allah do uni (raja hoyoḱ lạgit́) am lạgit́e bachao akada ar am do ạḍi bhage gạhir ạkil ar hoṛmo reaḱ daṛe em akada." Allah do okoe ko khojoḱ kan onko ge aćaḱ raj ko emakoa ar Allah do sanam ko ạḍi ạḍi ạḍi ko baḍaea.
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
Ar judi abo do mit́́ ṭen disom bon bạṛić ocoet́ kana, tobe ona disom re ạḍi rạskạ te tahen kan hoṛko do (Allah reaḱ hukum ko manao lạgit́) bon hukumako kana, menkhan onko do ona (disom re) bạṛić kạmi ko kạmi lekhan, tobe onko cetan re (Aboaḱ sạjại) katha ko lagaoḱa, unre abo do (ona disom) purạte bon bạṛić ocoea.
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
Ar sạri ge am leka manwa koaḱ katha manao lekhan pạtiạr ge hạnḍiń hoyoḱa.
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Onate onko do (amaḱ challenge) reaḱ tela bako em lekhan baḍae joṅpe je onko do eken akoaḱ kusi ko pańjaet́ kana. Ar okoe do Allah ṭhen khon thoṛagan hõ ạḍi jạruṛaḱ kạmi begorte apnaraḱ sana ko pańjaet́ kan uni khon hõ bạṛti bạṛić hoṛ kanae? Sarige Allah do bhul ko do bae ạyur koa.