۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
او د الله عبادت وکړئ او له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ. او له مور او پلار، نږدې خپلوانو، یتیمانو، بې وزلو، نږدې او لرې ګاونډیانو، همکارانو، ابن سبیل او هر هغه بنده سره چې تاسو یې لرئ، ښه چلند وکړئ. په حقیقت کې، الله هغه خلک نه خوښوي چې مغرور او په ځان ویاړي.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه هغه څه ولولم چې خدای تعالی پر تاسو حرام کړي دي. له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ، له خپلو والدینو سره ښه کوئ، خپل ماشومان مه وژنئ ځکه چې دوی غریب دي. موږ هغه یو چې تاسو او هغوی ته روزي ورکوو. د ناوړه کارونو، ښکاره یا پټو کارونو ته مه نږدې کیږئ، هغه خلک مه وژنئ چې د خدای تعالی لخوا منع شوي دي پرته له سم دلیل څخه. دا هغه تاسو ته امر کوي ترڅو تاسو پوه شئ"
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
او د یتیم مال ته نږدې مه ځئ، مګر په هغه طریقه چې ګټور وي، تر هغه چې هغه بلوغ ته ورسیږي. او پیمانه او تله په عادلانه توګه پوره کړئ. موږ په چا د هغه د توان سره سم مکلف نه یو. کله چې خبرې کوئ، نو په صداقت سره خبرې کوئ، که څه هم هغه (ستاسو) خپلوان وي او د الله ژمنه پوره کوئ. په دې توګه هغه تاسو ته امر کوي چې یاد وساتئ.
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
او په حقیقت کې، دا زما مستقیمه لاره ده. نو پیروي وکړئ! د (نورو) لارو پیروي مه کوئ چې تاسو د هغه له لارې څخه لرې کړي. په دې توګه هغه تاسو ته امر کړی چې تقوا وکړئ.
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
او په یقین سره، موږ هر قوم ته یو رسول لیږلی دی (چې ورته ووایي) چې "د الله عبادت وکړئ او له کفر څخه ځان وساتئ"، نو په دوی کې ځینې هغه دي چې الله ورته لارښوونه کړې او ځینې هغه دي چې په ګمراهۍ کې پاتې دي. نو په ځمکه کې وګرځئ او وګورئ چې د کافرانو (رسولانو) انجام څنګه کیږي.
لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ
lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).
له الله پرته نور معبودان مه جوړوئ، که نه نو ذلیل او رسوا به شئ.
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
او ستا رب تاسو ته امر کړی دی چې له هغه پرته د بل چا عبادت مه کوئ او له خپلو مور او پلار سره ښه کوئ. که چیرې یو له دوی څخه یا دواړه ستاسو په پالنه کې زاړه عمر ته ورسیږي، نو هیڅکله دوی دواړو ته "آه" مه وایه او دواړو ته مه چیغې کوه، او دواړو ته ښې خبرې کوه.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
او د دواړو په وړاندې په ډېره مینه سره ځان عاجز کړه او ووایه، "ای زما ربه! له دوی دواړو سره مینه وکړه لکه څنګه چې دوی دواړو ماته په کوچنيوالي کې ښوونه کړې وه."
ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا
Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).
دا د هغه حکمتونو څخه ده چې خدای تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) راښودلي دي. او له الله پرته نور معبودان مه جوړوه، که نه نو ته به په ذلت سره دوزخ ته وغورځول شې او (د الله له رحمت څخه) به لرې وساتل شې.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ
wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).
ما پيريان او انسانان يوازې د دې لپاره نه دي پيدا کړي چې زما عبادت وکړي.