فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
பின்னர் ஷைத்தான் அவர்கள் இருவரையும் சொர்க்கத்திலிருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றான்; அவர்கள் அங்கே இருந்தபோது அதிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர். மேலும் நாம் கூறினோம், “கீழே செல்லுங்கள்! உங்களில் சிலர் ஒருவருக்கொருவர் பகைவர்கள். பூமியில் உங்களுக்குச் சிறிது காலத்திற்கு வசிப்பிடமும் இன்பமும் இருக்கும்.”
قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
நாம் கூறினோம், "நீங்கள் அனைவரும் வானத்திலிருந்து இறங்கி வாருங்கள்! அப்படியானால், என் வழிகாட்டுதல் உங்களுக்கு உண்மையாகவே கிடைத்தால், என் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு அச்சமும் இருக்காது, அவர்கள் துயரப்படவும் மாட்டார்கள்."