وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
आ (याद करू) जखन अहाँक प्रभु स्वर्गदूत सभ केँ कहलनि, "हम पृथ्वी पर खलीफा बना देब।" ओ सभ कहलकनि, "की अहाँ ओहि ठाम एहन एहन व्यक्ति केँ राखय जा रहल छी जे भ्रष्टाचार आ खून बहाओत, जखन कि हम सभ अहाँक प्रशंसा करैत छी आ अहाँक नाम केँ पवित्र करैत छी?" ओ बजलाह, “सत्ते, हम जनैत छी जे अहाँ सभ नहि जनैत छी।”