قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
कहब (हे मुहम्मद) "हम अहाँ केँ ई नहि कहैत छी जे हमरा संग अल्लाह केर खजाना अछि, आ ने हम अदृश्य केँ जनैत छी, आ ने हम अहाँ केँ कहैत छी जे हम एकटा स्वर्गदूत छी। हम मात्र ओहि बातक पालन करैत छी जे हमरा पर उतारल गेल अछि।" कहब, "की आन्हर आ देखनिहार बराबर अछि? की अहाँ चिंतन नहि करब?"
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
आ हम अहाँ सभ केँ ई नहि कहैत छी जे हमरा लग अल्लाह सँ रोजी-रोटी आ धनक भंडार अछि, आ ने हम अदृश्य केँ जनैत छी, आ ने हम कहैत छी जे हम स्वर्गदूत छी, आ ने हम हुनका सभ केँ कहैत छी, जिनका अहाँक आँखि तिरस्कार करैत अछि, "अल्लाह हुनका सभ केँ नीक नहि देताह। अल्लाह सभ सँ नीक जकाँ जनैत छथि जे हुनका सभक आत्मा मे की अछि। सचमुच, हम गलत काज करयवला मे सँ रहितहुँ।"