وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
གལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཤོག་བུའི་སྟེང་ལ་བྲིས་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་ལག་ཏུ་འཛིན་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་བཏང་ཡོད་ན།
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་མི་ཞིག་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་དེ་ལ་མི་ཚོས་ཧ་ལས་དགོས་དོན་མེད། "མི་ཚོར་ཉེན་བརྡ་གཏོང་ནས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་གནས་བབ་མཐོ་པོ་ཡོད་པར་དགའ་སྤྲོ་སྤྲོད་དགོས།" དད་པ་ཅན་ཚོས་"མི་འདི་(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་དངོས་གནས་མཚོན་ཆ་བཟོ་མཁན་ཞིག་རེད།"
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ལ་བྱ་བ་ཡག་པོ་ཡོད་མེད་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་ཆེད་དུ་དུས་རབས་དྲུག་ནང་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་ཆུའི་སྟེང་དུ་ཁོང་གི་བཞུགས་ཁྲི་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་(མེ་ཀའི་མི་དམངས་ལ)"ཁྱེད་རང་ཤི་རྗེས་གསོན་པོར་ལངས་རྒྱུ་ཡིན་"ཞེས་བཤད་ན།
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཉན་སྐབས་ཁོང་ཚོས་གནས་སྟངས་གང་འདྲ་ཞིག་ལ་ཉན་དགོས་མིན་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།
لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).
ཁོང་ཚོའི་སེམས་ནི་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ཤིག་ཏུ་གནས་ཡོད། དེ་བཞིན་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་དེ་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཁ་བརྡ་གསང་བ་བྱས་ནས་ "འདི་(མི་)(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་མི་(ཡང་)ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།
اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
ཡང་ན་(ཅིའི་ཕྱིར་)ཁོ་ལ་རྒྱུ་ནོར་བཏང་མི་ཐུབ་པའམ་ཡང་ན་(ཅིའི་ཕྱིར་)ཁོ་ལ་ལྡུམ་ར་ཞིག་མེད་པ་དེས་ཁོ་ལ་(ཐོན་འབྲས་)ཟ་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནམ།” མི་དྲང་པོ་དེ་ཚོས་ "ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྱོན་པ་བཟོས་པའི་མི་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བཞིན་ཡོད་" ཅེས་བཤད།
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་གསལ་པོ་དེ་ཚོ་ཁོང་ཚོར་ཀློག་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"མི་འདིས་ཁྱེད་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་ཁྱེད་ལ་འགོག་ཐབས་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མི་འདོད།" བདེན་པ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་སླེབས་སྐབས་ཁ་ཆེམས་ཅན་ཚོས་བདེན་པ་དེའི་སྐོར་ལ་"འདི་ནི་མངོན་གསལ་གྱི་མདའ་རྩེད་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།"
وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ
wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ “འདི་ནི་ངོ་མ་མཚོན་ཆ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།
وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ
wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).
ཁོང་ཚོའི་ཁྲོད་ནས་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ཞིག་ཡོང་བས་ཁོང་ཚོ་ཧ་ལས་པར་གྱུར། དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་ཚོས་ "མི་འདི་རྫུན་མང་པོ་བཤད་མཁན་གྱི་མཚོན་ཆ་བཟོ་མཁན་ཞིག་རེད།"
وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ
wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).
ཡིན་ནའང་བདེན་པ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"འདི་ནི་མུན་ནག་ཡིན་པ་དང་། ང་ཚོས་དེ་ཁས་མི་ལེན།"
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོའི་གསལ་པོའི་ཚིག་ཕྲད་དེ་དག་ཀློག་སྐབས་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་བདེན་པ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་སླེབས་སྐབས་ "འདི་ནི་ངོ་མ་མཚོན་ཆ་རེད།"
فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ
fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).
ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཐོག་ནས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་སྔོན་བརྡ་གཏོང་མཁན་དང་སྨྱོན་པ་ཡང་མ་རེད།
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).
དེ་ཡང་སྔགས་འཆང་གི་ཚིག་མ་རེད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ནས་སློབ་སྦྱོང་བྱེད་པ་ཧ་ཅང་ཉུང་།
فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ
faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ “འདི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ནི་(སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ནས་)སྦྱངས་པའི་མདའ་རྩེད་ཁོ་ན་ཡིན།