وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Әгәр ҙә Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) ҡағыҙға яҙып, улар уны үҙ ҡулдарына тотһон өсөн иңдерһәк, кафырҙар: «Был ысын тылсымдан башҡа нәмә түгел», — тип әйтерҙәр ине.

اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ

akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).

Юҡҡа ғына кешеләр ғәжәпләнергә тейеш түгел, Беҙ улар араһында бер кешегә вәхи бирҙек: «Кешеләрҙе иҫкәрт һәм мөьминдәрҙе бәхетле ит, улар Алла алдында юғары дәрәжәгә эйә». Кафырҙар: «Был кеше (Мөхәммәт) ысынлап та тылсымсы», — тигән.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Күктәрҙе һәм Ерҙе алты быуат эсендә яралтҡан һәм Үҙенең тәхетен һыу өҫтөндә урынлаштырған, кемегеҙҙең яҡшыраҡ ғәмәлдәре барлығын һынар өсөн Ул. Әгәр ҙә һеҙ (Мәккә халҡына): «Һеҙ үлгәндән һуң тереләсәкһегеҙ», – тиһәгеҙ, кафырҙар: «Был ысын тылсым ғына», — тип әйтерҙәр.

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

Беҙ улар һине (Мөхәммәтте) тыңлағанда ниндәй хәлдә тыңлауҙарын, залимдың: «Һин тик сихырланған кешегә эйәреп бараһың», — тигәндә, шыбырлағанда һәм шыбырлағанда яҡшыраҡ беләбеҙ.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Уларҙың күңелдәре иғтибарһыҙлыҡ хәлендә. Ә ғәҙелһеҙҙәр үҙҙәренең һөйләшеүен сер итеп һаҡланы: "Был (кеше) (Мөхәммәт) һеҙҙең кеүек кешенән башҡа нәмә түгел. Һеҙ был тылсымды үҙегеҙ шаһит булһағыҙ ҙа ҡабул иттегеҙме?"

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

йәки (ниңә) уға байлыҡ индерелмәҫкә йәки (ниңә) уға баҡса һалмаҫҡа, ул (уңыштан) ашаһын өсөн?» Ә залимдар: «Һеҙ сихырланған кеше артынан йөрөйһөгөҙ», - тинеләр.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Уларға беҙҙең асыҡ аяттар уҡығас, улар: «Был кеше һеҙҙе ата-бабаларығыҙ табынған нәмәләрҙән тыйыуҙан башҡа бер нәмә лә теләмәй», — тинеләр һәм: «Был (Ҡөрьән) уйлап сығарылған ялғандан башҡа нәмә түгел», — тинеләр. Кафырҙар, үҙҙәренә хәҡиҡәт (Ҡөрьән) килгәс, хәҡиҡәт тураһында: «Был асыҡ сихырҙан башҡа нәмә түгел», — тинеләр.

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Ә улар: “Был ысын тылсымдан башҡа нәмә түгел.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

Улар аптырап ҡалды, сөнки улар араһынан иҫкәрткес (илсе) килде; ә кафырҙар: «Был кеше күп ялған һөйләгән тылсымсы», — тинеләр.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

Әммә уларға хәҡиҡәт (Ҡөрьән) килгәс, улар: «Был тылсым, һәм беҙ уны инҡар итәбеҙ», — тинеләр.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

Беҙҙең ап-асыҡ аяттарыбыҙҙы уҡығас, кәферҙәр үҙҙәренә хаҡ килгәс: «Был ысын сихыр», — тинеләр.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

Шуға күрә иҫкәртегеҙ, сөнки Раббығыҙҙың рәхмәте менән һеҙ (Мөхәммәт) күрәҙәсе лә, диуана ла түгелһегеҙ.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Ә был да сихырсылар һүҙе түгел. Унан бик аҙ өйрәнәһең.

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

һуңынан: «Был (Ҡөрьән) тик (боронғоларҙан) өйрәнелгән тылсым ғына.