188
Q.S الاعراف (7:188)
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د ځان لپاره د ګټې او زیان رسولو واک نلرم مګر هغه څه چې الله یې وغواړي. که زه په غیب پوهیدم، نو زه به تر خپلې وسې پورې ښېګڼه وکړم او هیڅ زیان به ما ته ونه رسیږي. زه یوازې د هغو کسانو لپاره چې ایمان لري، یو خبردارونکی او د خوښۍ خبر ورکوونکی یم."