188
Q.S Аль-А'раф (7:188)
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
Шу (Мухаммад): "Менам абу вын вайны аслым пӧльза либӧ ӧлӧдны лёктор, сӧмын сійӧ, мый кӧсйӧ Аллах. Ме кӧ тӧдмалі тыдавтӧмторсӧ, ме эськӧ бурсӧ нуӧді, кыдзи позьӧ унджык, и некутшӧм лёктор эз ло меным. Ме сӧмын ӧлӧдысь, бур юӧр нуӧдысь эскысьяслы".