قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
He'i (Muhammad), "Ndarekói pu'aka agueru haguã beneficio térã amboyke haguã mba'e vai chejehe ndaha'éirõ Allah oipotáva. Aikuaárire pe ojehecha'ỹva, ajapóta heta mba'e porã ikatúva ha mba'eveichagua mba'e vai ndohasái cherehe. Che ha'e peteĩ advertencia añónte, ha peteĩ marandu porã ogueraháva umi ogueroviávape guarã".