اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
सूद घेवपी लोक उबे रावंक शकनात पूण पिशें जाल्ल्यान राक्षसांचो आस्पाव आशिल्ल्या लोकां सारके आसतात. कारण ते म्हणटात की खरेदी-विक्री हें सूद एकूच. जरी अल्लान खरेदी-विक्री करपाक परवानगी दिल्या आनी सूद घेवपाक बंदी घाल्या. कोणाक आपल्या प्रभू कडल्यान शिटकावणी मेळटा, मागीर थांबता, मागीर ताणें आदीं जें मेळयलां तें ताचो जाता आनी ताचो धंदो अल्लाचेर आसता. जो कोण परत परत करता, मागीर ते नरकांतले रावपी, ते सदांच थंयच उरतले.
يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ
yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).
अल्ला सूद नश्ट करता आनी दानधर्म समृध्द करता. अविश्वासांत उरपी आनी पातकांत वळवळपी कोणूय अल्लाक आवडना.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).
हे तुमी विस्वास दवरतात! अल्लाक भियेयात आनी उरिल्लो सूद (जो एकठांय जावंक ना) सोडून दिवचो, जर तुमी मुसलमान आसत जाल्यार.
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
जर तुमी तशें करूंक ना जाल्यार मागीर अल्ल आनी ताच्या दूता कडल्यान झुज जाहीर करात. पूण पश्चात्ताप केल्यार मागीर तुमच्या संपत्तीच्या मुखेल्याचो तुमकां हक्क आसा. तुमी वायट (हानी) करूंक ना आनी तुमचेर अन्याय (हानी) जावंक ना.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
हे तुमी विस्वास दवरतात! सूद दुप्पट खावंक नाकात आनी अल्लाक भियेवंक नाकात, जाका लागून तुमकां येस मेळटलें.
وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ
wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).
आनी लोकांची संपत्ती वाडटली म्हणून तुमी दिवपी खंयचोय रिबा (अतिरिक्त) अल्लाच्या नदरेक वाडचो ना. आनी जें जकाताच्या रुपांत दितात जें तुमी अल्लाची मान्यताय मेळोवपाचो हेतू दवरतात, तेच लोक गुणाकार करतात (इनाम).