اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ადამიანები, რომლებიც მევახშეობას მოიხმარენ, ვერ ძლებენ და ემსგავსებიან დემონებით შეპყრობილ ადამიანებს, რადგან ისინი გიჟები არიან. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი ამბობენ, რომ ყიდვა-გაყიდვა იგივეა, რაც მევახშეობა. მიუხედავად იმისა, რომ ალაჰმა დაუშვა ყიდვა-გაყიდვა და აკრძალა მევახე. ვინც მიიღებს გაფრთხილებას თავისი უფლისგან და შემდეგ შეწყვეტს, მაშინ ის, რაც მანამდე მოიპოვა, მისი და მისი საქმეა (ალაჰის ნებაზეა). ვინც ამას გაიმეორებს, ისინი ჯოჯოხეთის ბინადრები არიან, ისინი იქ სამუდამოდ დარჩებიან.
يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ
yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).
ალაჰი ანადგურებს მევახშეობას და ამდიდრებს მოწყალებას. ალაჰს არ უყვარს ის, ვინც ურწმუნოებაში რჩება და ცოდვაში იხრჩობა.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).
ოჰ, მორწმუნეებო, გეშინოდეთ ალლაჰის და თუ მორწმუნეები ხართ, უარი თქვით დანარჩენ ვახშამზე (რომელიც არ აგვიღია).
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
თუ ამას არ გააკეთებ, მაშინ გამოუცხადე ომი ალაჰს და მის მაცნეს. თუ მოინანიებ, მაშინ შენი სიმდიდრის მთავარი უფლება გეკუთვნის. არც უსამართლობა გაგიკეთებია და არც უსამართლობა მოგაყენეს.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ მიირთმევთ ორმაგ ვახს და გეშინოდეთ ალლაჰის, რათა წარმატებას მიაღწიოთ.
وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ
wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).
და რასაც თქვენ გასცემთ (დამატებით) ხალხის სიმდიდრის გასაზრდელად, არ გაიზრდება ალლაჰის წინაშე. და რასაც თქვენ გასცემთ ზექათის სახით, რათა მოიპოვოთ ალლაჰის სიამოვნება, სწორედ ისინი ამრავლებენ (ჯილდოს).