اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
هغه خلک چې سود خوري، دوی نشي کولی چې ولاړ شي، بلکې د هغو کسانو په څیر وي چې په شیطانانو اخته وي ځکه چې دوی لیوني دي. دا ځکه چې دوی وايي چې پیرود او پلور د سود په څیر دی. که څه هم الله تعالی د پیرود او پلور اجازه ورکړې او سود یې حرام کړی دی. څوک چې د خپل رب له خوا خبرداری ترلاسه کړي او بیا ودریږي، نو هغه څه چې مخکې یې ترلاسه کړي دي د هغه کیږي او د هغه سوداګري (الله تعالی ته) ده. څوک چې دا تکرار کړي، نو دوی د دوزخ اوسیدونکي دي، دوی به د تل لپاره هلته پاتې شي.
يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ
yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).
الله سبحانه وتعالی سود له منځه وړي او صدقه غني کوي. الله سبحانه وتعالی هغه څوک نه خوښوي چې په کفر کې پاتې شي او په ګناه کې ډوبه شي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).
اې مؤمنانو! له الله ووېرېږئ او پاتې سود (چې راټول شوی نه وي) پرېږدئ که تاسو مؤمنان یاست.
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
که تاسو دا کار ونه کړ، نو د الله او د هغه د رسول سره د جګړې اعلان وکړئ. خو که تاسو توبه وباسئ، نو تاسو د خپلو شتمنیو اصلي حقدار یاست. تاسو ظلم نه دی کړی او نه هم پر تاسو ظلم شوی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! سود دوه چنده مه خورئ او له الله څخه ووېرېږئ ترڅو بریالي شئ.
وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ
wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).
او هر سود (اضافي) چې تاسو د دې لپاره ورکوئ چې د خلکو شتمني زیاته شي، د الله په نزد نه زیاتیږي. او هغه څه چې تاسو د زکات په بڼه ورکوئ او د الله رضا ترلاسه کولو اراده لرئ، دا هغه خلک دي چې (ثواب) زیاتوي.