وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
අල්ලාහ් විසින් දයාව දක්වන ලද සහ ඔබ ඔහුට දයාව දක්වන ලද පුද්ගලයාට ඔබ (මුහම්මද්) “ඔබේ බිරිඳ තබා ගන්න, අල්ලාහ්ට බිය වන්න” යැයි පැවසූ අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න), අල්ලාහ් හෙළි කරන දේ ඔබ ඔබේ හදවතේ සඟවාගෙන, ඔබ මිනිසුන්ට බිය විය, ඔබ බිය වීමට අල්ලාහ්ට වඩා අයිතියක් තිබුණද. එබැවින් සයිද් තම බිරිඳට (ඇයව දික්කසාද කළ විට) තම භාර්යාවට ඇති අවශ්යතා අවසන් කළ විට, හදාගත් දරුවන් තම භාර්යාවන්ට ඇති අවශ්යතා සම්පූර්ණ කර ඇත්නම්, ඔවුන්ගේ හදාගත් දරුවන්ගේ භාර්යාවන් (විවාහ වීමට) ඇදහිලිවන්තයන්ට කිසිදු බාධාවක් නොවන පරිදි අපි ඔබව ඇයට (සයිනාබ්) විවාහ කර දුන්නෙමු. තවද දෙවියන් වහන්සේගේ නියෝගය නිසැකවම ඉටු වනු ඇත.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
අල්ලාහ් තමාට නියම කළ දේ සම්බන්ධයෙන් නබිතුමාට කිසිදු විරෝධයක් නොතිබුණි. (අල්ලාහ් මෙය නියම කර ඇත්තේ) පෙර අනාගතවක්තෘවරුන්ට අල්ලාහ්ගේ සුන්නාහ්ව ලෙසය. තවද දෙවියන් වහන්සේගේ නියෝගය නියත වශයෙන්ම ක්රියාත්මක වන නියෝගයකි,