اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
सचमुच, जेड़े झूठी खबर लेई आंदे न, ओह बी तुंदे च गै न। ए तुंदे आस् ते बुरा नेई समझो, बल् कि ए तुंदे आस् ते भ़ला ऐ। उंदे च हर इक गी अपने कित्ते दे पापें दा बदला मिलग। ते जेड़ा उंदे च (उसने कीते दे पापें च) बड्डा हिस्सा लैग, उसी बड़ी सजा मिलग।
اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا
an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).
नबी मुसलमानें गी अपने आप कोला बेहतर ऐ, ते उंदी पत्नी उंदी मां न। खून नाल रिश्तेदारां नूं अल्लाह दी किताब विच मुसलमान ते मुहाजिरून तों वी वड्डा हक (विरासत) है, जब तक कि तुसीं अपने भ्रावां नाल (धर्म विच) भला करन दा इरादा नहीं रखो। एह् गल्ल (अल्लाह दी) किताब च लिखी गेदी ऐ।