وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Ишәгәалашәыршәа, аҩны ауаа реизара ҭыԥны, ашәарҭадара ҭыԥны ианыҟаҳҵаз. Ибраҳим имақамгьы ныҳәарҭаны иҟашәҵа. Ҳара Ибраҳими Исмаили ирыдаҳҵеит: «Сыҩны рыцқьа, ҭауаф ҟазҵо, иктикаф ҟазҵо, ихырхәо, ихырхәо рзы!»
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Аԥааимбар иаԥсахомызт адгьыл аҿы иаӷацәа рыхәаҽра далагаанӡа абаандаҩцәа имазар. Шәара адунеитә мазара шәҭахуп, Аллаҳгьы нарцәтәи аԥсҭазаараҿы аҳамҭақәа иҭахуп. Аллаҳ зегь зымчу, иҟәыӷоу иоуп.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Уаанӡа Аллаҳ иҟынтә усԥҟак ыҟамызҭгьы, ишәыдышәкылаз аҿыхра азы гәаҟра дуӡӡак шәзықәшәон.
وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ
wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).
Шәыҩнқәа рҿы шәаангыланы, ажәытәантәи аамҭақәа рзы иҟаз ауаа реиԥш шәымԥшӡаны, шәхы мҩаԥыжәгала, шәныҳәала, азакаҭ шәшәала, Аллаҳи иԥааимбари рҳәатәы хашәҵала. Ҳәарада, Аллаҳ, Ахлул Баит, агәнаҳа шәҟынтәи шәықәганы, иахьынӡазалшо шәрыцқьарц иҭахуп.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Уа Аԥааимбар! Шәҳәсақәеи, шәыԥҳацәеи, азхаҵаҩцәа рыҳәсақәеи ирашәҳәа Уи зыхҟьо урҭ реилкаара мариахарц ауп, ирԥырхагамхарц азы ауп. Аллаҳ ианажьҩуп, дрыцҳашьаҩуп.