1
Q.S Al-Isra (17:1)
سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Éier sief Allah, deen säin Dénger (Mohammed) an der Nuecht vun der Grousser Moschee bei d'Aqsa-Moschee gefouert huet, déi Mir ronderëm geseent hunn, fir datt Mir him e puer vun Eisen Zeeche (Gréisst) weisen kënnen. Wierklech, Hien ass Allhéierend, Allsiichtend.