وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Нош калык (Ансар), кудъёсыз Медина карез басьтӥзы но соослэсь (Мухаджиринлэсь) азьло оскизы, соос ярато вал соослэсь интыязы эмиграцие кошкемъёсты. Нош соос сюлэмазы мылкыдъёс ӧз пуктэ, мар соослы сётэмын вал (Мухаджирин); но соос (Мухаджиринэз) асьсэлэсь вылӥе пукто, соос но кулэясько ке но. Нош кин ассэ ӝожомонлэсь возе, соку соос шудо адямиос.