وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ku kɔc (Ansar) cï gɛ̈thdït ë Medina dɔm ku cïk gam ke (bɛ̈n) keek (Muhajirin) këc bɛ̈n, aake nhiar kɔc cï bɛ̈n jäl tëden. Ku kaa këc nhiëër tääu në ke piɔ̈ɔ̈th në kë cï gäm keek (Muhajirin); ku keek aaye (Muhajirin) tueŋ, nhial në ke gup, cɔk alɔn ye kek wïc aya. Ku raan ye rot gël bï cïï thɔ̈ɔ̈r, ke keek aa kɔc ë miɛt ë puɔ̈u.