اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).
Wierklech, Mir hunn dech (Mohammed) mat der Wourecht geschéckt, als Verbreeder vun der gudder Noriicht an als Warner. An du wäerts net (Rechenschaft ofgeluecht) ginn iwwer d'Awunner vun der Hell.
فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ
faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).
Wien, deen an dëser Saach mat dir streit, nodeems du Wëssen gewonnen hues, sot (Mohammed): "Loosst eis eis Kanner an är Kanner, eis Fraen an är Fraen, eis selwer an och iech ruffen, da loosst eis en Ënnerscheed maachen, fir datt de Fluch vun Allah op déi fällt, déi léien."
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Wierklech, dëst ass eng wouer Geschicht. Et gëtt kee Gott ausser Allah, an tatsächlech ass Allah allmächteg, allweis.
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).
An (erënnert Iech drun), wéi Allah de Bund vun de Prophéiten opgeholl huet: "Wann ech Iech d'Buch an d'Wäisheet ginn an dann e Messenger bei Iech kënnt, deen dat bestätegt, wat mat Iech ass, da wäert Dir wierklech un hie gleewen an him hëllefen." Allah sot: "Sidd Dir averstanen an akzeptéiert den Accord mat Mir doriwwer?" Si hunn geäntwert: "Mir sinn averstanen." Allah sot: "Dann sidd Dir (d'Prophéiten) Zeie an ech wäert Zeie mat Iech sinn."
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Wierklech, Allah huet de Gleewegen Gnod ginn, wéi (Allah) e Messenger (Muhammad) aus hiren eegenen Mëttelen ënner si geschéckt huet, deen hinnen Seng Verse rezitéiert huet, hir (Séilen) gereinegt huet an hinnen d'Buch (Koran) an d'Weisheet (Sunnah) geléiert huet, obwuel si virdru kloer am Irrtum waren.
مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Alles Gutt, wat Dir kritt, kënnt vun Allah, an alles Béist, wat Iech geschitt, kënnt vun Ärer eegener (Schold). Mir hunn dech (Muhammad) als Bot un d'(ganz) Mënschheet geschéckt. An Allah ass als Zeie genuch.
لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ
lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Mä Allah ass Zeie vum (Koran), deen Hien iech (Muhammad) offenbart huet. Hien huet et mat sengem Wëssen erofgeschéckt, an d'Engelen hunn et gesinn. An Allah ass als Zeie genuch.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
O Leit! Wierklech, de Gesandte (Muhammad) ass mat der Wourecht vun Ärem Här bei iech komm, also gleeft (un hien), et ass besser fir iech. A wann Dir net gleeft, (et wäert Allah guer net schueden), well wierklech Allah gehéiert alles wat am Himmel an op der Äerd ass. Allah ass Allwëssend, Allweis.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
O Leit vum Buch! Wierklech, eise Gesandte ass bei iech komm an huet iech vill Saachen aus dem Buch erkläert, déi Dir verstoppt hutt, a vill, déi hien ausgelooss huet. Wierklech, et ass iech e Liicht vun Allah komm, an e kloert Buch.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
O Leit vum Buch! Wierklech, eise Gesandte ass bei iech komm, fir iech (eist Gesetz) z'erklären, wéi d'(Senden) vun de Gesandten ënnerbrach gouf, fir datt Dir net sot: "Keen ass bei eis komm, weder e Verbreeder vun enger gudder Noriicht nach e Warner." Wierklech, et ass bei iech komm, e Verbreeder vun enger gudder Noriicht an e Warner. An Allah ass allmächteg iwwer allem.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).
Sot (Muhammad): "O Leit! Wierklech, ech sinn den Allah säi Gesandte fir iech all, deem d'Kinnekräich vum Himmel an der Äerd gehéiert; et gëtt kee Gott (deen d'Recht huet ugebiet ze ginn) ausser Hien, deen d'Liewe gëtt an den Doud verursaacht, dofir gleeft Dir un Allah a Säi Gesandte, (nämlech) den Ummi-Prophet, deen un Allah a Seng Wierder (Seng Bicher) gleeft. Follegt him, fir datt Dir geleet kënnt ginn."
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ
huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).
Hie ass et, Deen säi Gesandte mat Féierung (dem Koran) an der Relioun vun der Wourecht geschéckt huet, fir all Reliounen iwwerleeën ze sinn, och wann d'Polytheisten se net gär hunn.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ
qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).
Sot (Mohammed): "O Leit! D'Wourecht (de Koran) ass vun Ärem Här zu iech komm, dofir ass jiddereen, deen d'Leedung kritt, tatsächlech (d'Leedung) fir säin eegent (Gutt). A jiddereen, deen sech ofgitt, seng Irrleedung (schued) sech selwer. An ech sinn net äre Beschützer."
اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ
innaka laminal-mursalīn(a).
Tatsächlech, du (Mohammed) bass ee vun den Apostelen,
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Also haalt fest un (der Relioun), déi iech opgedeckt gouf. Wierklech, Dir sidd um riichte Wee.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاٰمَنُوْا بِمَا نُزِّلَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَاَصْلَحَ بَالَهُمْ
wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa āmanū bimā nuzzila ‘alā muḥammadiw wa huwal-ḥaqqu mir rabbihim, kaffara ‘anhum sayyi'ātihim wa aṣlaḥa bālahum.
An déi, déi (un Allah) gleewen a gutt Doten maachen a gleewen un dat, wat dem Muhammad opgedeckt gouf; an dat ass d'Wourecht vun hirem Här; Allah läscht hir Feeler aus a verbessert hir Situatioun.
هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Hie ass et, deen säi Gesandte mat Féierung an der Relioun vun der Wourecht geschéckt huet, fir datt Hie se iwwer all Reliounen duerchsetzen léisst. An Allah ass als Zeie genuch.