يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).
ऐ नबी ! अपनी घ़रेआली गी ग् लाओ, “जेकर तुस इस दुनिया दी जिंदगी ते उसदी सजने दी चाह् करदे ओ तां इत् थें आओ तां जे मैं तुसेंगी मुतआ देई सकां ते तुसेंगी भ़ले तरीके कन् ने तलाक देई सकां।”
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
ते जेकर तुस अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह ते परलोक दी धरती दी इच्छा करदे ओ तां सचमुच अल्लाह ने तुंदे च भलाई करने आलें लेई इक बड्डा इनाम तैयार कीता ऐ।