يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
நபியே! நிச்சயமாக நாம் உமக்கு, நீர் மஹர் கொடுத்த உமது மனைவியரையும், உம்மிடம் உள்ள அடிமைகளையும், போரில் நீர் வென்று அல்லாஹ் உமக்கு அளித்தவற்றையும், உமது தந்தைவழி சகோதரர்களின் மகள்களையும், உமது தந்தைவழி சகோதரிகளின் மகள்களையும், உமது தாய்வழி சகோதரர்களின் மகள்களையும், உம்முடன் ஹிஜ்ரத் செய்த உமது தாய்வழி சகோதரிகளின் மகள்களையும், நபி அவர்கள் தங்களை மணக்க விரும்பினால் அவருக்குத் தங்களை அர்ப்பணிக்கும் முஃமின் பெண்களையும், அனைத்து முஃமின்களுக்கும் அல்லாமல், உமக்கே பிரத்தியேகமாக ஒரு பாக்கியமாக ஆக்கியுள்ளோம். அவர்கள் உமக்குச் சுமையாகிவிடக் கூடாது என்பதற்காக, அவர்களுடைய மனைவிகள் மற்றும் அவர்கள் வசம் உள்ள அடிமைகள் விஷயத்தில் நாம் அவர்களுக்குக் கடமையாக்கியதை நாம் அறிவோம். மேலும் அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.