فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
དེར་བརྟེན། ཨ་ལཱ་ཧའི་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོ་ལ་འཇམ་པོ་བྱུང་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱ་སྤྱོད་དྲག་པོ་དང་སེམས་རྩུབ་པོ་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་མཐའ་འཁོར་གྱི་མི་ཚོ་དང་ཐག་རིང་དུ་གཏོང་རྒྱུ་གཏན་ཁེལ་རེད། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་བཟོད་གསོལ་དང་ཁོ་ཚོའི་ཆེད་དུ་བཟོད་པ་གསོལ་བ་དང་གནད་དོན་འདིའི་ཐད་ཁོ་ཚོ་དང་གྲོས་བསྡུར་བྱོས། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་གིས་ཐག་གཅོད་བྱས་ཚར་རྗེས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ
lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོས་(མུ་ཧ་མཱད་)ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྡེ་ཚན་ཁ་ཤས་ལ་སྤྲད་པའི་མི་ཚེའི་དགའ་སྤྲོ་ལ་མིག་ཟུང་ནམ་ཡང་མ་བསྒྱུར་རོགས།
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
ཁོང་ཚོའི་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་དེ་ཡག་པོ་ཞིག་གིས་ཁས་མི་ལེན། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་)གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡག་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་རང་ཉིད་དམའ་འབེབས་བྱེད་དགོས།