وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Хаж менән ғөмрәне Аллаһ ризалығы өсөн тамамлағыҙ. Әгәр ҙә һеҙҙе (дошмандар) уратып алған булһа, еңел генә табыла торған һаҙыуҙы (һуйығыҙ), башығыҙҙы ҡырҡмағыҙ, һаҙыу һуйылған урынға барып еткәнсе. Әгәр арағыҙҙан берәйһе ауырып китһә йәки башында проблема бар икән (һәм ул ҡырынһа), ул саҡта уға фидиә ҡылыу фарыз, йәғни ураҙа тотоу, саҙаҡа биреү йәки ҡорбан салыу фарыз. Әгәр ҙә һеҙ имен булһағыҙ, тимәк, кем хажға тиклем ғөмрә ҡыла, ул (һуйырға тейеш) еңел генә табыла торған һадыу. Әгәр ҙә уға эләкмәһә, ул хаж (миҙгел) ваҡытында өс көн, һеҙ ҡайтҡандан һуң ете (көн) ураҙа тоторға тейеш. Был йәмғеһе ун (көн). Шулай уҡ ғаиләләре Оло мәсет янында йәшәмәгән кешеләр өсөн дә. Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм белегеҙ: Аллаһтың язаһы бик ҡаты.