لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ
lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).
எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய நன்மைகள் இருந்து, பயணமும் அதிக தூரம் இல்லை என்றால், அவர்கள் நிச்சயமாக உங்களைப் பின்தொடர்வார்கள்; ஆனால், சேருமிடம் அவர்களுக்கு மிகவும் தொலைவாகத் தோன்றும். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பெயரால் ஆணையிட்டு, "எங்களால் முடிந்தால், நாங்கள் நிச்சயமாக உங்களுடன் வருவோம்" என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே அழித்துக் கொண்டார்கள்; அவர்கள் உண்மையான பொய்யர்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறிந்திருந்தான்.
لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ
lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).
அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவர்கள், தங்கள் செல்வத்தையும் உயிரையும் கொண்டு ஜிஹாதில் போரிடுவதற்கு (சேராமல் இருப்பதற்கு) உங்களிடம் அனுமதி கேட்க மாட்டார்கள். இறையச்சம் உள்ளவர்களை அல்லாஹ் அறிவான்.
اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ
innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).
நிச்சயமாக, உம்மிடம் (முஹம்மதே!) அனுமதி கேட்பவர்கள், அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பாதவர்களே ஆவர்; மேலும், அவர்களின் உள்ளங்கள் சந்தேகமுடையவை, எனவே அவர்கள் எப்போதும் சந்தேகத்தில் தள்ளாடுகிறார்கள்.
۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ
wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).
அவர்கள் புறப்பட எண்ணியிருந்தால், அதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்திருப்பார்கள். ஆனால், அல்லாஹ் அவர்களின் புறப்பாட்டை விரும்பவில்லை. எனவே, அவன் அவர்களின் விருப்பத்தை வலுவிழக்கச் செய்தான். மேலும், "பின்னே தங்கியிருப்பவர்களுடன் தங்குங்கள்" என்று அவர்களிடம் கூறப்பட்டது.
لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ
wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
(அவர்கள் உங்களுடன் சென்றால்), நிச்சயமாக அவர்கள் உங்கள் (பலத்தை) அதிகரிக்க மாட்டார்கள்; மாறாக, அவர்கள் குழப்பத்தை மட்டுமே உருவாக்குவார்கள். மேலும், உங்கள் அணிகளில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதற்காக, அவர்கள் நிச்சயமாக உங்கள் அணிகளுக்கு இடையேயான இடைவெளிகளில் விரைந்து செல்வார்கள். உங்களிடையே, அவர்களுடைய (வார்த்தைகளைக்) கேட்பதை மிகவும் விரும்பும் மக்களும் இருக்கிறார்கள். அநியாயம் செய்பவர்களை அல்லாஹ் அறிவான்.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).
அவர்களில் ஒருவன், "(போருக்குச் செல்லாதிருக்க) எனக்கு அனுமதி தாரும்; என்னைச் சோதனையில் விழச் செய்யாதீர்" என்று கூறுகிறான்.
فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ
fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).
பின் தங்கியவர்கள் (போரில் பங்கேற்காதவர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதருக்குப் (ஸல்) பிறகு அமைதியாக அமர்ந்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் பாதையில் தங்கள் செல்வத்தையும் உயிரையும் கொண்டு ஜிஹாத் செய்வதை அவர்கள் விரும்பவில்லை. மேலும் அவர்கள், "இந்தக் கடும் வெயிலில் (போரிட) புறப்படாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நரக நெருப்பு இதைவிடக் கொடியது," அவர்கள் அறிந்திருந்தால்!
فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ
fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).
ஆகவே, அல்லாஹ் உம்மை (முஹம்மதே) அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினரிடம் (நயவஞ்சகர்களிடம்) மீண்டும் கொண்டுவந்தால், அவர்கள் உம்மிடம் (போரிட) அனுமதி கேட்டால், நீர் கூறுவீராக: “நீர் என்னுடன் என்றென்றும் வெளியே வர முடியாது, என்னுடன் சேர்ந்து எதிரியுடன் போரிடவும் முடியாது. நிச்சயமாக, நீர் தொடக்கத்திலிருந்தே (போரிட) செல்ல விரும்பாமல் இருந்தீர். எனவே, (போரிட) செல்லாதவர்களுடன் அமர்ந்திருங்கள்.”
وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ
wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).
மேலும், "அல்லாஹ்வை நம்புங்கள், அவனுடைய தூதருடன் போரிடுங்கள்" என்று (நயவஞ்சகர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு) ஒரு சூரா இறக்கப்பட்டால், நிச்சயமாக அவர்களில் செல்வந்தர்களும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களும் (போரிடாமல் இருக்க) உங்களிடம் அனுமதி கேட்பார்கள். மேலும் அவர்கள், "வீட்டில் அமர்ந்திருப்பவர்களுடன் நாங்கள் இருப்போம்" என்று கூறுவார்கள்.
رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ
raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).
அவர்கள் போருக்குச் செல்லாதவர்களுடன் இருக்க விரும்புகிறார்கள், மேலும் அவர்களின் இதயங்கள் மூடப்பட்டிருப்பதால், அவர்கள் (நம்பிக்கை மற்றும் ஜிஹாதின்) மகிழ்ச்சியைப் புரிந்துகொள்வதில்லை.
وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).
மேலும், நாடோடி அரபியர்களில், (போருக்குச் செல்லாமல் இருப்பதற்கு) அனுமதி கோரி, காரணங்களைக் கூறி (நபியிடம்) வந்தார்கள்; அதேவேளையில், அல்லாஹ்விடமும் அவனது தூதரிடமும் பொய் சொன்னவர்கள் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தார்கள். எதிர்காலத்தில், அவர்களில் நிராகரிப்பவர்கள் கடுமையான தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.
۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).
உண்மையில், செல்வந்தர்களாக இருந்தபோதிலும், (போருக்குச் செல்ல வேண்டாம் என்று) உங்களிடம் அனுமதி கேட்டவர்கள் மீது மட்டுமே (குற்றம் சாட்டுவதற்கான) காரணம் உள்ளது. அவர்கள் போரிடாத மக்களுடன் இருக்க விரும்புகிறார்கள்; மேலும் அல்லாஹ் அவர்களின் இதயங்களைப் பூட்டியுள்ளதால், அவர்கள் (தங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை) அறியமாட்டார்கள்.
يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
(போரில் பங்கேற்காத நயவஞ்சகர்களான) அவர்கள், நீங்கள் அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லும்போது அதற்கான காரணங்களை உங்களுக்கு விளக்குவார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “சாக்குப்போக்குகள் கூறாதீர்கள்; நாங்கள் இனி உங்கள் மீது நம்பிக்கை கொள்வதில்லை. நிச்சயமாக, அல்லாஹ் உங்கள் செய்தியை எங்களுக்கு அறிவித்துவிட்டான். மேலும், அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்கள் செயல்களைக் காண்பார்கள். பின்னர், மறைவான மற்றும் உண்மையான அனைத்தையும் அறிந்தவனான (அல்லாஹ்விடம்) நீங்கள் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள். அப்போது, நீங்கள் செய்ததை அவன் உங்களுக்கு அறிவிப்பான்.”
سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).
நீங்கள் அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லும்போது, அவர்களை விட்டு விலகிச் செல்வதாக அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்கள் மீது ஆணையிடுவார்கள். எனவே, அவர்களை விட்டு விலகிச் செல்லுங்கள்; ஏனெனில், நிச்சயமாக அவர்கள் அசுத்தமான ஆன்மாக்களைக் கொண்டவர்கள், மேலும் அவர்கள் செய்த செயல்களுக்கான கூலியாக அவர்களுக்கு நரகமே இடமாகும்.
يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ
yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).
நீங்கள் அவர்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக அவர்கள் உங்கள் மீது சத்தியம் செய்வார்கள். ஆனால், நீங்கள் அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அல்லாஹ் தீயவர்கள் மீது திருப்தி அடைய மாட்டான்.