۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
वे तुहाडे (मुहम्मद) तों अर्धचंद्र दे बारे विच पुछदे हन। कहो, "ओह (सूचक) मनुख ते (तीर्थ) दा वक्त है।" ते घर दे उपर तों दाखल होना सदाचार नहीं, पर पुण्य (सद्गुण) उन लोकां दा है जो पुण्यात्मा है । घरें च उंदे दरवाजे थमां दाखल होओ, ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुस सफल होओ।
اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
हज (मौसम) ओह महीने (में) ऐ जिन्हें गी मंजूरी दित्ती गेई ऐ। जो कोई उन (महीने) विच हज करदा है, ओ हज दे दौरान गंदे शब्द (रफात) ना बोले, अनैतिकता या झगड़ा न करे। जो भी भला करो, अल्लाह जानदा है। रजत लाओ, कीजे असल च सबतूं अच्छा इंतजाम धर्मपरायणता ऐ। ते मेरे कोला डरो, हे सामान्य ज्ञान दे लोक!