يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
Wek kɔc cï gam! Yeŋö yenë ye lueel tënë yïn, "Lɔ (ba thɔ̈ɔ̈r) në dhöl de Allah yic," ye yïn yök ke yïn ril ku wïc ba rëër të tɔ̈ yïn thïn? Ye pïïr de pinynhom nhiaar awär pïïr de pinynhom? Na cɔk ya lɔn ye miɛt ë puɔ̈u de pïïr në pinynhom (të thɔ̈ɔ̈ŋë yen ke pïïr) në pïïr ciëën yic ke ye kë thiin koor.
اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Na cïï lɔ (bï thɔ̈ɔ̈r), ke Nhialic abï yïn nɔ̈k ë yic në tɔŋ rac ku bï yïn waar në kɔc kɔ̈k, ku yïn acïï bï Yeen rac në kë thiin koor. Ku Allah ee raan ril në këriɛ̈ɛ̈c ëbën.
اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ
innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).
Ee yic, kɔc bï lööŋ thiëëc tënë yïn (Muhammad), aye kɔc këc gam në Allah ku kööl de thök, ku piɔ̈ɔ̈thken aacï röt gɛ̈i, këya, aye röt gɛ̈i akölriëëc në gɛ̈i.
وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).
Ku kɔc kɔ̈k aye adumuɔ̈ɔ̈mken gam, ku liääpkë käpath kek kärac. Ku ë ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Allah lööŋken gam. Ee yic, Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c piny, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.
وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Ku anɔŋ (ku) kɔc kɔ̈k cï keek gël agut cï bï Allah lööŋ tääu; lëu bï Nhialic keek rac ku lëu bï Nhialic keek gam bïk röt dhuɔ̈k ciëën. Allah ee raan ŋic käŋ kedhiɛ, ee raan ŋic käŋ kedhiɛ.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
ku tënë kɔc kadiäk cï jäl. Ku ëcï piny tïŋ ke cï thök tënë keek, cɔk alɔn cï piny dït ku wëiken ëya acï röt yök (a yök aya) ke thök tënë keek, ku ŋickë lɔn cïn yen dhöl bï kek jäl tënë (tɔŋ de) Allah, ku tënë yen yetök, ke Nhialic acï dhukciëënden gam agokë rëër në dhukciëënden yic. Ee yic, Allah ee raan ye kɔc gam apɛi, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.