117
Q.S អាត-តាវបា (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ព្យាការី គឺពួកមូហាជីរីន និងពួកអាន់សារ ដែលបានដើរតាមព្យាការីក្នុងគ្រាលំបាក បន្ទាប់ពីចិត្តរបស់ក្រុមពួកគេស្ទើរតែងាកចេញ ពេលនោះអល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា អាណិតអាសូរបំផុតចំពោះពួកគេ។