117
Q.S التوبه (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
په حقیقت کې، الله د پیغمبر، مهاجرینو او انصارو توبه قبوله کړې ده، چا چې په سختو وختونو کې د پیغمبر پیروي وکړه، وروسته له هغه چې د دوی د یوې ډلې زړونه نږدې وو چې کږ شي، نو الله د دوی توبه قبوله کړه. په حقیقت کې، الله د دوی لپاره ډیر مهربان او رحم کوونکی دی.