117
Q.S ಅತ್-ತೌಬಾ (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಪ್ರವಾದಿ, ಮುಹಾಜಿರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ಸಾರುಗಳ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಅವರು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಹೃದಯಗಳು ಬಹುತೇಕ ತಿರುಗಿಹೋದ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಕರುಣಾಮಯಿ.