هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ
huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).
ओ छथि जे किताबक लोक मे सँ काफिर सभ केँ पहिल बेर निष्कासनक समय मे हुनका सभक घर सँ निकालि देलनि | अहाँ ई नहि सोचने रही जे ओ सभ बाहर निकलि जेताह, आ हुनका सभ केँ पक्का विश्वास छलनि जे हुनकर किला हुनका सभक अल्लाह सँ बचाओत। मुदा अल्लाह ओकरा सभ पर ओतय सँ आनि देलनि जतय सँ हुनका लोकनि केँ उम्मीद नहि छलनि। आ अल्लाह हुनका लोकनिक हृदय मे आतंक फेकि देलनि, तेँ ओ सभ अपनहि हाथ आ मुसलमानक हाथ सँ अपन घर केँ तबाह क' देलनि। तेँ एहि बात केँ पाठ बुझू, हे अंतर्दृष्टि रखनिहार!
وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ
wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).
आरू अगर अल्लाह हुनका सब के निष्कासन के फैसला नै करितथि त अल्लाह हुनका सब के एहि दुनिया में जरूर सजा दितथि। आ परलोक मे ओ सभ नरकक सजा भोगताह।
مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ
mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).
जे किछु ताड़क गाछ (काफिरक) मे सँ काटि लैत छी वा ओकर बेल पर ठाढ़ छोड़ि दैत छी, से अल्लाह केर अनुमति सँ अछि, आ एहि लेल जे ओ दुष्ट केँ अपमानित करबाक इरादा रखैत छथि।