اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
உமக்கு (முஹம்மதே!) விசுவாசப் பிரமாணம் செய்பவர்கள், உண்மையில் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே விசுவாசப் பிரமாணம் செய்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் கை அவர்கள் கைகள் மீது உள்ளது. எனவே, எவன் ஒரு வாக்குறுதியை மீறுகிறானோ, அவன் நிச்சயமாகத் தனக்குத் தானே அளித்த வாக்குறுதியை மீறுகிறான். மேலும், எவர் அல்லாஹ்வுக்கு அளித்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, அவருக்கு அவன் ஒரு பெரும் வெகுமதியை வழங்குவான்.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
நிச்சயமாக, விசுவாசிகள் அந்த மரத்தடியில் உங்களுக்கு (முஹம்மதுக்கு) விசுவாசப் பிரமாணம் செய்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களை ஆசீர்வதித்தான். அவர்களுடைய உள்ளங்களில் இருந்ததை அவன் அறிந்திருந்தான். பின்னர் அவர்களுக்கு அமைதியை அளித்து, கிட்டத்தட்ட வெற்றியையும் வெகுமதியாக வழங்கினான்.