اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលស្បថភក្ដីភាពចំពោះអ្នក (មូហាំម៉ាត់) តាមពិតទៅ ពួកគេគ្រាន់តែស្បថភក្ដីភាពចំពោះអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ។ ដៃរបស់អល់ឡោះស្ថិតនៅលើដៃរបស់ពួកគេ ដូច្នេះអ្នកណាដែលបំពានការសន្យា ប្រាកដជាបំពានការសន្យារបស់ខ្លួន ហើយអ្នកណាដែលគោរពការសន្យារបស់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះ ទ្រង់នឹងប្រទានរង្វាន់ដ៏ធំធេងដល់គាត់។
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានប្រទានពរដល់ពួកអ្នកដែលមានជំនឿ នៅពេលដែលពួកគេបានស្បថភក្ដីភាពចំពោះអ្នក (មូហាំម៉ាត់) នៅក្រោមដើមឈើ ទ្រង់ជ្រាបពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ បន្ទាប់មកទ្រង់បានប្រទានសន្តិភាពដល់ពួកគេ និងបានប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកគេនូវជ័យជម្នះដ៏ជិតស្និទ្ធ។