وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ
wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).
Монафиҡтарҙы һынау өсөн уларға: «Килегеҙ, Аллаһ юлында һуғышығыҙ йәки үҙегеҙҙе яҡлағыҙ», — тинеләр. Улар: «Әгәр беҙ һуғыша белһәк, һеҙҙең артығыҙҙан эйәрер инек», — тинеләр. Улар ул көндө иманға ҡарағанда кәферлеккә яҡыныраҡ ине. Күңелдәренә тап килмәгәнде ауыҙҙары менән әйтәләр. Аллаһ уларҙың йәшергән нәмәләрен яҡшыраҡ белә .
اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).
(Улар) ҡәрҙәштәренә: «Әгәр улар беҙгә эйәрһәләр, үлтерелмәҫ ине», — тип әйткәндәр һәм улар һуғышҡа бармаған кешеләр. “Әгәр дөрөҫ һөйләһәгеҙ, үҙегеҙҙән үлемде тыйығыҙ”, – тип әйтегеҙ.
۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا
famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).
Шулай булғас, ни өсөн һеҙ ике төркөмгә (йөҙгә-йөҙ) ике йөҙлөләргә бүленәһегеҙ, хатта Аллаһ уларҙы (кәферлеккә) кире ҡайтарһа ла, уларҙың үҙ тырышлыҡтары арҡаһында? Аллаһ аҙашырға рөхсәт иткән кешеләргә тура юл күрһәтергә уйлайһыңмы? Кемде Алла аҙҙырырға рөхсәт итһә, һеҙ уға юл таба алмаҫһығыҙ.