وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ
wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).
ते तुस सचमुच मौत (शहादत) दी उम्मीद करदे हे, उसदे कन्ने मिलने कोला पैहले; तो (अब) तुसीं सचमुच इस नू वेख्या है ते तुसीं गवाह हो।
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(याद रखो) जदों तुसीं दौड़े ते किसे नू नहीं वेखदे, जबकि रसूलुल्लाह (मुहम्मद) जो तुहाडे दूजे (दोस्तां) विचों सी, तुहानूं (उस समूह जो भाग गया) बुलाया, तां अल्लाह ने तुहानूं दुख दे बाद दुख पैदा कीता, तां कि तुसीं (अब) दुखी नहीं होवो जो तुहाडे कोल बच गया ते जो तुहाडे नाल होया। ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों वाकिफ है।