مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Ɛremfata sɛ odiyifo benya nneduafo ansa na watumi adi n’atamfo a wɔwɔ asase so no dɛm. Mope ewiase ahonyadee wo abere a Allah pe (akatua) wo owuo akyi asetena mu (ma mo). Allah ye tumi nyinaa, onyansafo nyinaa.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Sɛ na ahyɛdeɛ biara nni hɔ a ɛfiri Allah hɔ a, anka wɔde ayayadeɛ kɛseɛ bɛbɔ mo ɛnam (agyedeɛ) a mofaa no nti.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
O Ɔkɔmhyɛni (Muhammad)! Ka kyerɛ ɔko mu nneduafoɔ a wɔwɔ mo nsam no sɛ, "Sɛ Allah nim sɛ papayɛ wɔ mo akoma mu a, esi pi sɛ ɔbɛma mo biribi a ɛyɛ papa sene deɛ wɔagye afiri mo nsam na Ɔde mo bɔne akyɛ mo." Allah ye Banefakyefoa, Mmoborohunufoa paa.