اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ
iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានធ្វើឱ្យអ្នកងងុយគេង ដើម្បីផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវភាពស្ងប់ស្ងាត់ពីទ្រង់ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះទឹក (ភ្លៀង) ពីលើមេឃ ដើម្បីសម្អាតអ្នកដោយទឹកនោះ និងលុបបំបាត់អំពើអាក្រក់របស់ស្ហៃតនចេញពីអ្នក និងដើម្បីពង្រឹងចិត្តរបស់អ្នករាល់គ្នា និងធ្វើឱ្យជើងរបស់អ្នករាល់គ្នារឹងមាំ។
۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ហើយចូរដឹងចុះ ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីក៏ដោយដែលពួកអ្នកទទួលបានជារង្វាន់សង្គ្រាម នោះមួយភាគប្រាំគឺសម្រាប់អល់ឡោះ អ្នកនាំសារ សាច់ញាតិរបស់អ្នកនាំសារ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ និងអ៊ីបន សាប៊ីល ប្រសិនបើពួកអ្នកជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះបញ្ចូលដល់អ្នកបម្រើរបស់យើង (មូហាំម៉ាត់) នៅថ្ងៃហ្វើកាន ពោលគឺនៅថ្ងៃដែលកងទ័ពទាំងពីរបានជួបគ្នា។ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។
اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ
iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).
(នោះគឺ) កាលណាអ្នកនៅលើគែមជ្រលងភ្នំមួយក្បែរនោះ ហើយពួកគេនៅលើគែមជ្រលងភ្នំមួយឆ្ងាយ ហើយក្រុមអ្នកថ្មើរជើងនៅទាបជាងអ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកបានព្រមព្រៀងគ្នា (កំណត់ថ្ងៃប្រយុទ្ធ) នោះអ្នកប្រាកដជាមានការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីវា ប៉ុន្តែអល់ឡោះមានឆន្ទៈក្នុងការបំពេញកិច្ចការមួយដែលត្រូវតែអនុវត្ត ពោលគឺអ្នកដែលស្លាប់ត្រូវស្លាប់ដោយមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ ហើយអ្នកដែលនៅរស់ត្រូវរស់នៅដោយមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកឮបំផុត ជាអ្នកដឹងបំផុត។
اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ
iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានបង្ហាញពួកគេនៅក្នុងសុបិនរបស់អ្នក (ចំនួនច្រើន) ពួកគេមានចំនួនតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះបានបង្ហាញពួកគេ (ចំនួនច្រើន) អ្នកប្រាកដជាមានការភ័យខ្លាច ហើយជាការពិតណាស់ អ្នកប្រាកដជាបានឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីបញ្ហានេះ ប៉ុន្តែអល់ឡោះបានជួយសង្គ្រោះអ្នក។ ពិតណាស់ អល់ឡោះជ្រាបនូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។
وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
ហើយនៅពេលដែលអល់ឡោះបានបង្ហាញពួកគេដល់អ្នក នៅពេលដែលអ្នកបានជួបពួកគេតិចតួចតាមដែលភ្នែករបស់អ្នកអាចមើលឃើញ ហើយទ្រង់បានបង្ហាញអ្នកតិចតួចតាម ដែលភ្នែករបស់អ្នកអាចមើលឃើញ គឺដោយសារតែអល់ឡោះចង់អនុវត្តកិច្ចការមួយដែលត្រូវតែអនុវត្ត។ កិច្ចការទាំងអស់ត្រូវបានប្រគល់ជូនអល់ឡោះវិញ។
وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលស្ហៃតនបានធ្វើឱ្យទង្វើរបស់ពួកគេមើលទៅស្រស់ស្អាតសម្រាប់ពួកគេ ហើយបាននិយាយថា "គ្មាននរណាម្នាក់អាចកម្ចាត់អ្នកនៅថ្ងៃនេះបានទេ ហើយខ្ញុំពិតជាអ្នកជួយរបស់អ្នក"។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលកងទ័ពទាំងពីរបានឃើញមុខគ្នា ស្ហៃតនបានងាកមកវិញ ហើយនិយាយថា "ខ្ញុំពិតជាបែកចេញពីអ្នក ខ្ញុំអាចមើលឃើញអ្វីដែលអ្នកមើលមិនឃើញ ខ្ញុំពិតជាខ្លាចអល់ឡោះ"។ អល់ឡោះជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលពួកពុតត្បុត និងអ្នកដែលមានជំងឺនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេនិយាយថា "ពួកគេ (ពួកអ្នកជឿ) ត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោតនៅក្នុងសាសនារបស់ពួកគេ"។ (អល់ឡោះមានបន្ទូលថា) "អ្នកណាដែលដាក់ការទុកចិត្តលើអល់ឡោះ ចូរដឹងថាអល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព ឈ្លាសវៃ"។