اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ
iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).
(Nanuma tiko), ni sa vakavuna mo moce o Allah me solia vei iko na vakacegu mai Vua, ka tala sobu mai o Allah na wai (uca) vei iko mai lomalagi me vakasavasavataki iko kina (uca) ka kauta laivi na veivakayalolailaitaki nei Setani mai vei iko ka me vakaukauwataka na lomamu ka vakaukauwataka na yavamu (tudei).
۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Ka kila, vakaidina, na cava ga o rawata me vaka na iyau ni ivalu, sa qai dua na ikalima e baleti Allah, na italai, na wekana ni italai, na luveniyali, na dravudravua kei na Ibn Sabil, (o koya gona) kevaka o vakabauti Allah kei na ka keitou vakatakila vua na Noda dauveiqaravi (Muhammad) ena siga ni Furlymi ena rua na siga, O Allah e kaukauwa duadua ena veika kecega.
اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ
iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).
(Oqori) ni o sa tiko ena bati ni dua na buca voleka ka ra sa tiko ena bati ni dua na buca yawa ka sa lailai sobu mai vei iko na caravan. Kevaka o duavata (me vakadeitaka na siga ni ivalu), o na vakadeitaka ni duidui na nomu vakasama ena kena vakatulewataki (na siga ni ivalu), ia o Allah e vinakata me vakayacora e dua na ka e dodonu me vakayacori, oya me rawa kina vua na tamata e rusa tiko ena rusa ena ivakadinadina matata ka me rawa kina vua na tamata bula me bula ena ivakadinadina dina. E dina sara, o Allah e dau rogoca na ka kecega, ka kila na ka kecega.
اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ
iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
(Nanuma) ni sa vakaraitaka vei ira o Allah ena nomu tadra (ena iwiliwili) era sa lailai. Ka kevaka e vakaraitaka vei ira o Allah (ena iwiliwili levu) o na rere ka dina sara o na veibataka na ka oqo, ia sa vakabulai iko o Allah. E dina sara, o Allah e kila na ka e tu e lomamu.
وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ
wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
Ka ni sa vakaraitaka vei iko o Allah, ni o sotavi ira ena dua na iwiliwili lailai me vaka na matamu ka o sa vakaraitaki ena dua na iwiliwili lailai me vaka na matadra, sa baleta ni vinakata o Allah me vakayacora e dua na ka e dodonu me vakayacori. Vei Allah ga na veika kece e vakasukai.
وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
Ka (nanuma) ni sa vaka me totoka vei ira o Setani na nodra ivalavala (ivalavala ca) ka kaya, "E sega ni dua (tamata) e rawa ni vakadrukai iko nikua, ka dina sara, oi au na nomu ivukevuke." O koya gona ni rau sa veiraici na mataivalu e rua (mata ki na mata), a vuki tale o Setani ka kaya, "E dina au sa tawasei mai vei kemuni; au rawa ni raica na ka o ni sega ni raica rawa; e dina au rerevaki Allah." E kaukauwa sara na itotogi nei Allah.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(Nanuma tiko), ni ra kaya na dauveivakaisini kei ira e tauvimate e lomadra, "Era (vakabauta) sa vakacalai ena nodra lotu." (E kaya o Allah), "O koya e biuta na nona vakanuinui vei Allah, kila ni o Allah e Kaukauwa, Vuku."