۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
जेकरा मनुष्य में समझ के कमी छै, वू कहतै, "की ओकरा (मुसलमान) क॑ वू किबला स॑ दूर करी देलकै, जेकरा तरफ वू पहिने (उन्मुख) छेलै?" (मुहम्मद) कहू, "पूरब आ पश्चिम अल्लाह के छै; जेकरा चाहै छै ओकरा सीधा रास्ता पर मार्गदर्शन करै छै।"
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
आ तहिना हम अहाँ सभ (मुसलमान) केँ "मध्यम लोक" बना देने छी जाहि सँ अहाँ सभ मानवीय (कर्म) केर गवाह बनि सकब आ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) अहाँक (कर्म) केर गवाह बनि सकथि। हम एकरा ओ किबला नहि बनौने रही जकरा दिस अहाँ (पहिने) मुड़लहुँ, बल्कि एहि लेल जे हमरा सभ केँ बुझल हो जे के रसूलुल्लाह केर पाछाँ चलैत अछि आ के पाछू घुमैत अछि। सचमुच, (किबला के हिलाना) बहुत मुश्किल छै, सिवाय वू लोगऽ के जेकरा अल्लाह केरऽ मार्गदर्शन मिललऽ छै । आ अल्लाह अहाँक ईमान बर्बाद नहि करताह। सचमुच अल्लाह मनुष्य के प्रति परम कृपालु, परम दयालु छैथ।
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
हम अहाँक चेहरा (मुहम्मद) केँ प्रायः आकाश दिस तकैत देखैत छी, तेँ हम अहाँ केँ ओहि किबला दिस घुमा देब जे अहाँ केँ नीक लगैत अछि | अस्तु, अपन मुँह भव्य मस्जिद दिस घुमाउ. आ जतय छी ओतय मुँह घुमाउ। आरू सचमुच जेकरा किताब (तोराह आरू सुसमाचार) देलऽ गेलऽ छेलै, वू जान॑ छै कि (किबला के स्थानांतरण) ओकरऽ प्रभु स॑ सच्चाई छै । आ अल्लाह एहि बात स अनभिज्ञ नहि छथि जे ओ सब की करैत छथि।
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).
आ जतय सँ अहाँ (मुहम्मद) बाहर निकलू, मुँह भव्य मस्जिद दिस घुमाउ। आ जतय छी ओतय मुँह घुमाउ, जाहि सँ मनुक्खक (अहाँक विरोध करबाक) कोनो कारण नहि हो, सिवाय ओहि मे सँ अपराधी केँ। हुनका सभ सँ नहि डेराउ, बल् कि हमरा सँ डरू, जाहि सँ हम अहाँ सभ पर अपन आशीर्वाद पूरा क' सकब, आ अहाँ सभक मार्गदर्शन भेटि जाय।