مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
முஹம்மது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவார்கள். அவருடன் வந்தவர்கள் நிராகரிப்பவர்களிடம் கடுமையாக நடந்துகொண்டாலும், தங்களுக்குள் கருணையுடன் இருந்தனர். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அருளையும் திருப்தியையும் நாடி, தலைவணங்கி சிரம் பணிவதை நீங்கள் காணலாம். அவர்களின் முகங்கள் சிரம் பணிவின் அடையாளங்களைக் காட்டின. இத்தகைய குணாதிசயங்களே தோராவிலும் நற்செய்தியிலும் (வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன) ஆகும். அதாவது, ஒரு விதை முளைத்து, பின்னர் அந்த முளை வலுப்பெற்று, தண்டில் பெரிதாகவும் நேராகவும் வளர்வதைப் போல; அந்தச் செடி அதை நட்டவர்களை மகிழ்விக்கிறது, ஏனெனில் அல்லாஹ் (நம்பிக்கையாளர்களின் சக்தியைக் கொண்டு) நிராகரிப்பவர்களின் இதயங்களை எரிச்சலூட்ட விரும்புகிறான். அவர்களில் நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் மன்னிப்பையும் பெரும் வெகுமதியையும் வாக்களிக்கிறான்.