رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ང་ཚོའི་གཙོ་བོ། ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་སྐུ་ཚབ་ཅིག་བཏང་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་བསྟན་ནས་ཁོང་ཚོར་དཔེ་ཆ་དང་ཤེས་རབ་སློབ་སྟོན་བྱས་ནས་ཁོང་ཚོ་གཙང་མ་བཟོ་བར་མཛོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།"
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).
ང་ཚོས་དེབ་དེ་སྤྲད་པའི་མི་དེ་ཚོས་ཁོ་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་ཤེས་པ་ལྟར་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། རང་ཉིད་ལ་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་)ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
༼དཔེར་ན།༽ སྐུ་ཚབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་དང་། ལུང་སྟོན་པ་ཨུམ་མི་(ཀློག་དང་འབྲི་མི་ཤེས་པ)ཁོ་ཚོའི་(མིང་)ཁོ་ཚོས་ཐོ་རཱ་དང་ཡེ་ཤུའི་གསུང་རབ་ནང་བྲིས་ཡོད་པ་མཐོང་། ཁོས་ཁོ་ཚོར་བཟང་པོ་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་བ་དང་། ཁོ་ཚོར། གལ་ཏེ་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་། ཁོང་ལ་གཟི་བརྗིད་སྤྲོད་མཁན། ཁོང་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན། ཁོང་ལ་མངོན་པའི་འོད་འཚེར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་ཚོ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པའི་མི་ཡིན།
وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ
wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་དེ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དེ་སྔོན་མའི་ཡིག་ཆའི་ནང་དུ་བཀོད་ཡོད།
اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ
awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).
དེ་ནི་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་གི་མཁས་པ་ཚོས་ཤེས་པ་དེ་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་(ལྡང་ངེས་)ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་རེད་དམ།
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ང་ལ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱོབ། གལ་ཏེ་འདི་(ཨལ་ཁུ་རན་)དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ། དབྱི་སི་རལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་དཔང་པོ་ཞིག་གིས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་(བདེན་པ)དང་འདྲ་བར་ངོས་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོས་ཡིད་ཆེས་བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་མི་དམངས་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་མེད།
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ཡིས་ "ཨོ་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག ཡིན་ནའང་སྐུ་ཚབ་དེ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་འདི་ནི་ངོ་མ་མཚོན་ཆ་རེད་ཅེས་བཤད།