قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
(Hud) így válaszolt: „Bizony, gyűlölség és harag fog sújtani benneteket Istentől. Akartok-e vitatkozni velem a nevekről (bálványokról), amelyeket ti és az őseitek magatok alkottatok, annak ellenére, hogy Allah nem adott ki erre vonatkozó információt? Ha igen, várjatok! Én is veletek vagyok azok között, akik várnak.”
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).
És Allahon kívül másokat imádnak, anélkül, hogy erre bármilyen világos alapjuk lenne, és erről (sem) tudomásuk van. A bűnösöknek nincs segítőjük.
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
Azt felelték: „Bálványokat imádunk, és mindig szorgalmasan tiszteljük őket.”
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
(Ábrahám) azt mondta: „Hallanak-e titeket, amikor imádkoztok (hozzájuk)?”
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
Vagy (lehetnek) ezek hasznodra, vagy ártanak neked?”
قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).
Azt válaszolták: „Nem, de az őseinknél ezt csinálták.”
قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ
qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).
(Ibrahim) azt mondta: „Figyeltek-e arra, hogy mit imádtok,
اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ
antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).
te és az őseid?
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
Bizony, amit Allah helyett imádtok, az csak bálvány, és hazugságokat találtok ki. Bizony, amit Allah nélkül imádtok, az nem képes ellátni titeket élelemmel. Kérjetek hát Allahtól élelmet, imádjátok Őt, és adjatok hálát Neki. Csak Hozzá térhettek vissza.
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ
wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).
És ő (Ibrahim) azt mondta: „Bizony, a bálványok, amelyeket Allah helyett imádtok, csak azért vannak, hogy vonzalmat teremtsenek köztetek a földi életben, aztán a Feltámadás Napján néhányan megtagadják és átkozzák egymást; és a visszatérésetek a pokol lesz, és senki sem segít majd nektek.”
وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ
wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).
És Allah helyett más tetteket követelnek, hogy segítséget kapjanak.
قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ
qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).
(Ibrahim) azt mondta: „Imádod a szobrokat, amiket faragtál?”
اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ
atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).
Vajon imádnod kellene Bált, és elhagynod (Allaht) a legjobb teremtőket?
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Emlékezz! Csak Allah tartozik a tiszta valláshoz (a sirkből). És akik más védelmezőket fogadtak el Rajta kívül (azt mondták): „Nem imádjuk őket, de (reméljük), hogy a lehető legközelebb visznek minket Allahhoz.” Bizony, Allah ítélkezik közöttük abban, amiben vitatkoznak. Bizony, Allah nem vezeti a hazugokat és a nagyon hitetleneket.
اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى
afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.
Tehát helyes-e nektek (politeistáknak), hogy Al-Latát és Al-'Uzzát (bálványokként) tartjátok számon,
وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى
wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.
és Manat, a harmadik (aki) később (Allah lányaként).
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
Ezek csupán nevek, amiket ti és őseitek találtatok ki; Allah nem küldött le nekik semmilyen felhatalmazást. Csak feltételezéseket követnek, és azt, amit kívánnak. De útmutatás érkezett hozzájuk az Uruktól.
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
És azt mondták: „Soha ne hagyd el istened (imádatát), és soha ne hagyd el Waddot, sem Suwát, Yagust, Ya’uqot és Nasrt.”