اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Sɛ ɔ ti kɛ amun a ukɛmɛn i (Muhammad), nanwlɛ, kɛ be nga be lafiman su’n be fuannin i (Mɛki lɔ’n), nn Allah ukɛli i (yɛle kɛ) kɛ be fuannin i’n; Kɛ ɔ́ yó sran nɲɔn be nun kun mɔ be nɲɔn’n be o yɔbuɛ kunman’n nun’n, blɛ sɔ nun’n, ɔ seli i janvuɛ’n kɛ: “Nán ɔ wla bo ɔ wun, nanwlɛ, Allah o e sin.” Ɔ maan Allah sunmannin fɔundi i (Muhammad) su, ɔ ukɛli i sonja (anzi) mɔ amun wunman be’n be nun, kpɛkun ɔ yoli maan be nga be lafiman Ɲanmiɛn su’n be flɛlɛ’n yoli kaan. Yɛ Allah i ndɛ’n yɛ ɔ ti nglo lɔ’n niɔn. Allah le kwlalɛ, ɔ si ngwlɛlɛ.