يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ምን እንደሚለግሱ ይጠይቁሃል። «የምትለግሱት ሀብት ለወላጆች፣ ለዘመዶች፣ ለወላጆች፣ ለድሆችና በጉዞ ላይ ላሉ ሰዎች የታሰበ ይሁን» በላቸው። መልካም ሥራንም ብትሠሩ አላህ በእርግጥ አዋቂ ነው።
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
በስርጭቱ ወቅት አንዳንድ ዘመዶች፣ ወላጅ አልባ ልጆችና ድሆች ካሉ፣ ከንብረቱ (ጥቂት ብቻ) ስጧቸውና መልካም ቃላት ተናገሯቸው።
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
በእርግጥም አላህ (በፍትህ) እንድትሠሩ፣ መልካም ሥራዎችን እንድትሠሩ፣ ለዘመዶች እንድትረዱ ያዛል፤ እንዲሁም መጥፎ ሥራዎችን፣ ክፋትንና ጥላቻን (ከመፈጸም) ይከለክላል። እንድትማሩ ያስተምራችኋል።
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
ለቅርብ ዘመዶችም ለድሆችም በጉዞ ላይም ላሉት መብታቸውን ስጡ፤ (ገንዘባችሁንም) አታባክኑ።