۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ
qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).
தீங்கு விளைவிக்கும் செயல்களுடன் கூடிய தர்மத்தை விட, கனிவான வார்த்தைகளும் மன்னிப்புமே சிறந்தவை. அல்லாஹ்வே மிகவும் செல்வந்தன், மிகவும் மன்னிப்பவன்.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
நம்பிக்கையாளர்களே! மக்களுக்குக் காட்டிக்கொள்வதற்காகத் தன் செல்வத்தைத் தானம் செய்பவனைப் போல, உங்கள் தர்மத்தைக் குறிப்பிட்டு, அதைப் பெறுபவரின் மனதைப் புண்படுத்தி, அதை நீங்கள் கெடுக்காதீர்கள். அவன் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புவதில்லை. (அவனுடைய) உதாரணம், தூசி படிந்த ஒரு வழவழப்பான கல்லைப் போன்றது; பின்னர், அந்தக் கல்லின் மீது கனமழை பெய்யும்போது, கல் மீண்டும் வழவழப்பாகிவிடும். அவர்கள் தாங்கள் செய்வதால் எதையும் பெறுவதில்லை. மேலும், அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.