۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ
qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).
ពាក្យសម្ដីសប្បុរស និងការអភ័យទោស គឺប្រសើរជាងទានដែលអមដោយទង្វើដ៏ឈឺចាប់។ អល់ឡោះជាអ្នកមានបំផុត ជាអ្នកអភ័យទោសបំផុត។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរកុំបំផ្លាញទានរបស់ពួកអ្នកដោយការលើកឡើងវា ហើយធ្វើឱ្យឈឺចាប់ (អារម្មណ៍របស់អ្នកទទួល) ដូចជាអ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន ដោយសារតែគាត់កំពុងអួតអាងដល់មនុស្ស ហើយគាត់មិនជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក។ គំរូ (របស់មនុស្សនោះ) គឺដូចជាថ្មរលោងដែលមានធូលីដីនៅលើវា បន្ទាប់មកនៅពេលដែលភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងលើថ្ម ថ្មនោះនៅតែរលោងម្តងទៀត។ ពួកគេមិនទទួលបានអ្វីពីអ្វីដែលពួកគេធ្វើនោះទេ។ ហើយអល់ឡោះមិនណែនាំពួកអ្នកដែលមិនជឿឡើយ។