لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(អ្វីដែលពួកអ្នកចំណាយ) គឺសម្រាប់ជនក្រីក្រដែលត្រូវបានរារាំង (ក្នុងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេដោយសារតែការធ្វើជីហាដ) នៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ដូច្នេះពួកគេមិនអាចខិតខំប្រឹងប្រែងនៅលើផែនដីបានឡើយ។ (មនុស្សដទៃទៀត) ដែលមិនដឹង គិតថាពួកគេជាអ្នកមាន ពីព្រោះពួកគេការពារខ្លួនឯង (ពីការសុំទាន)។ អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ស្គាល់ពួកគេដោយលក្ខណៈរបស់ពួកគេ ពួកគេមិនសុំដោយបង្ខំពីអ្នកដទៃទេ។ ទ្រព្យសម្បត្តិល្អណាមួយដែលពួកអ្នកវិនិយោគ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។
وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا
wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).
ហើយប្រសិនបើអ្នកងាកចេញពីពួកគេដើម្បីទទួលបានក្តីមេត្តាករុណាពីម្ចាស់របស់អ្នកដែលអ្នកសង្ឃឹមទុក ចូរអ្នកនិយាយទៅកាន់ពួកគេដោយពាក្យសំដីទន់ភ្លន់។