اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
אויב דו גיבסט דיין צדקה אפן, איז עס גוט. אבער אויב דו באַהאַלטסט עס און גיבסט עס צו די אָרעמע, איז עס בעסער פֿאַר דיר, און אַלאַה וועט מחילה געבן עטלעכע פֿון דיינע זינד. און אַלאַה איז אַל-באַוווּסט פֿון וואָס דו טוסט.
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
די וואָס פֿאַרברענגען זייער פֿאַרמעגן טאָג און נאַכט (אין געהיים אָדער אָפֿנטלעך), זיי וועלן האָבן זייער באַלוינונג ביי זייער גאָט. עס איז נישטאָ קיין מורא אין זיי און זיי טרויערן נישט.
قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ
qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).
זאָג (מוחמד) צו מײַנע קנעכט וואָס האָבן געגלייבט, "לאָמיר זיי דאַוונען, אויסגעבן אַ טייל פֿון דער דערהאַלטונג וואָס מיר צושטעלן אין געהיים אָדער אָפן איידער דער טאָג קומט, ווען עס וועט מער נישט זײַן קיין קויפֿן און פֿאַרקויפֿן און קיין פֿרײַנדשאַפֿט."
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
טאקע, די וואָס לייענען שטענדיק דאָס בוך פֿון אַלאַה (אַל-קוראַן) און דאַוונען און פֿאַרברענגען אַ טייל פֿון דער פרנסה וואָס מיר האָבן זיי געגעבן אין געהיים און אָפֿנטלעך, זיי האָפֿן אויף אַ האַנדל וואָס וועט נישט מאַכן קיין פֿאַרלוסט,